De mooiste dingen zijn geen…

Gisteren ben ik naar een prachtige mis geweest van de immens populaire ‘Zuidas dominee’ Ruben van Zwieten. Samen met mijn dochter tussen de yuppen, oud geld-mensen en ex-koorballen genoot ik in de Thomaskerk van een treffende reflectie van een aantal Bijbelse verhalen op de huidige tijd. Heel inspirerend en vernieuwend en vooral een bevestiging dat alle soorten geloof en overtuigingen naast elkaar zouden moeten kunnen bestaan.

Dat ik graag en veel filosofeer en het fijn vind over psychologische en spirituele zaken te praten met anderen, is wellicht niet het eerste dat je verwacht van iemand die beroepshalve ogenschijnlijk vooral met de buitenkant bezig is.

Naast een enorme over-denker (en piekeraar) ben ik ook nog eens een (over) gevoelige muts. Bij het minste of geringste springen de tranen in mijn ogen; Als er geen stoelen draaien bij TVOH, als mijn kids de nota bene grappig bedoelde Sinterklaas gedichten aan mij voorlezen, of gewoon bij het luisteren naar bepaalde muziek.

Tijdens de feestdagen ben ik al helemaal een emotioneel en kwetsbaar figuur: de gezelligheid met dierbaren enerzijds maken me gelukkig. Maar de herinneringen en gedachten aan de mensen (en situaties) die nooit meer terug zullen komen, maken me zo verdrietig op momenten.

En wat dacht je van die jongen die mij van de week bij de Appie aansprak om te doneren voor Kinderen van de Voedselbank? Ik laat hem nog niet eens uitpraten wanneer hij vertelt over kinderen die in Nederland wonen en toch zo’n shit leven hebben. Halverwege de uitleg: hup donatie geven en wegwezen voordat ik in tweeën breek.

Onze afgelopen jaren waren by the way ook best behoorlijk shit te noemen op bepaalde vlakken hoor (ja volgens Ruben mag je dus wel vloeken zo nu en dan).

En wat nou eigenlijk het gekke is: des te moeilijker het ons werd gemaakt, des te dankbaarder en gelukkiger ik me kon voelen op bepaalde momenten.

Ik ben dankbaar voor mijn familie en handje vol vrienden dat altijd voor ons klaarstaat.
En op zakelijk gebied ben ik SUPER (!) dankbaar voor het feit dat de leukste klanten, relaties en opdrachten telkens maar weer op mijn pad komen.

De mooiste dingen in het leven, zijn dus geen DINGEN.

En oh ja, nog steeds is alles niet perfect want mijn puber dochter vond de mis natuurlijk een ontzettende saaie langdradige gebeurtenis en dat liet ze weten ook. haha!
Maar ik ben dankbaar dat ze toch gewoon met mij meegaat en wie weet wat ze er later mee gaat doen.

Lieve mensen, neem vooral ook even de tijd voor reflectie op het afgelopen jaar. Wees lief voor elkaar, praat met elkaar, deel met elkaar en … geniet van de dierbaren waar je de feestdagen mee kan en mag gaan vieren. Want je weet nooit wat de dag van morgen zal brengen.

Ik hoop jullie allemaal weer terug te zien in het nieuwe jaar.
Alvast een hele fijne Kerst!

Liefs Natalie

About the Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *